Menu

Zastosowanie marihuany w leczeniu schorzeń neurologicznych

Zastosowanie marihuany w leczeniu schorzeń neurologicznych

Marihuana, będąca popularnym narkotykiem, znalazła zastosowanie również w medycynie. Stosowanie leków na bazie tej substancji ma szczególne znaczenie zwłaszcza w leczeniu objawów chorób neurologicznych, takich jak np. stwardnienie rozsiane. 

Mianem „medycznej marihuany” określa się przetwory konopi używane w celach leczniczych. Marihuana stosowana jako narkotyk ma zarówno psychiczne, jak i fizyczne działanie na organizm. Efekty te wynikają z zawartości dwóch głównych substancji chemicznych: kanabidiolu (CBD) i tetrahydrokannabinolu (THC). Jednak obie te substancje mogą być również syntezowane w laboratorium.

Marihuana jest substancją kontrolowaną przez rządy państw. Do niedawna sprzedaż, posiadanie, a nawet jej używanie było nielegalne w większości krajów na świecie. Jednak dziś lekarze mogą przepisywać medyczną marihuanę legalnie m.in. w 21 stanach USA. Amerykańska Agencja Żywności i Leków (FDA) zatwierdziła tylko dwa kannabinoidy przeznaczone do celów medycznych: dronabinol i nabilon, obie dostępne na rynku w formie tabletek. Dronabinol i nabilon są syntetycznymi formami kluczowych składników psychoaktywnych marihuany. FDA przyzwoliła na stosowanie tych leków w leczeniu nudności i wymiotów związanych z chemioterapią u osób, które nie reagują na standardowe leczenie. Dronabinol został również zatwierdzony do leczenia utraty apetytu i związanej z nim utraty masy ciała u pacjentów chorych na AIDS. Do tej pory leków nie dopuszczono do innych zastosowań, a lekarze na ogół przepisują „medyczną marihuanę” tylko wtedy, gdy standardowe leczenie nie pomaga.

W grudniu 2012 roku zatwierdzono do obrotu w Polsce pierwszy lek na bazie marihuany, który ma formę aerozolu i stosowany jest u pacjentów cierpiących na stwardnienie rozsiane. Więcej na ten temat w artykule http://uzaleznienie.com.pl/narkomania/podstawowe-pojecia/zdrowie/288-sativex-lek-na-bazie-marihuany.html

Badania

W przeprowadzonych badaniach sprawdzano wpływ czterech różnych form marihuany: podawanego doustnie ekstraktu z konopi (OCE) w formie pigułki z czystego CBD lub kombinacji CBD i THC, pigułki zawierającej syntetyczne THC, leku w postaci doustnego aerozolu zawierającego mieszaninę THC i CBD oraz standardowej marihuany palonej w postaci papierosów. Badano wpływ tych leków w leczeniu następujących schorzeń:

  • różne objawy stwardnienia rozsianego (MS)
  • czasowe, niekontrolowane ruchy, jako skutek uboczny leków w chorobie Parkinsona (PD)
  • objawy w chorobie Huntingtona (HD)
  • tiki w zespole Tourette'a
  • dystonia szyjna (nieprawidłowe ruchy szyi)
  • napady padaczkowe

Jednak jedynie dwa z przytoczonych badań analizowały wpływ palenia marihuany – skupiały się one na leczeniu bólu związanego ze spastycznością mięśni w przebiegu stwardnienia rozsianego oraz bezpieczeństwie stosowania tej metody terapeutycznej. Eksperymenty te nie dostarczają jednak wystarczających dowodów na efektywność i bezpieczeństwo zastosowanie tej formy marihuany w leczeniu.

Przeprowadzone doświadczenia wykazały, że medyczna marihuana w formie pigułek lub doustnego sprayu może rzeczywiście pomóc w leczeniu niektórych objawów stwardnienia rozsianego, m.in. w leczeniu bólu spowodowanego spastycznością. Spastyczność to przewlekłe napięcie mięśni, które powoduje, że stają się one sztywne i twarde w dotyku, co może powodować ból i wywoływać bolesne skurcze mięśni występujące w sposób niekontrolowany. Leki na bazie marihuany mogą także pomagać łagodzić inne objawy SM, takie jak mrowienie i drętwienie kończyn, bolesne skurcze i drgawki oraz częste oddawanie moczu. Jeśli zaś chodzi o leczenie objawów innych chorób, takich jak choroba Parkinsona, pląsawica Huntingtona, syndrom Tourette’a, dystonia szyjna oraz padaczka, to nie ma wystarczających dowodów, aby potwierdzić działanie leków zawierających ekstrakty z konopi lub ich syntetyczne odpowiedniki.

Wątpliwości dotyczące stosowania konopi

Istnieją także obawy co do bezpieczeństwa stosowania marihuany. Wszystkie pochodne konopi mają skutki uboczne, a niektóre z nich mogą być poważne. Działania niepożądane to m.in.:

  • trudności z uwagą i koncentracją
  • zawroty głowy lub omdlenia
  • senność lub zmęczenie
  • suchość w ustach
  • poczucie odurzenia
  • omamy (widzenie lub słyszenie rzeczy, które nie istnieją)
  • wpływ na ocenę sytuacji lub koordynacji
  • zwiększona spastyczność
  • utrata równowagi i upadki
  • nudności, wymioty i zaparcia
  • problemy psychologiczne, takie jak depresja czy psychoza
  • problemy z myśleniem i pamięcią

Długoterminowe bezpieczeństwo zażywania konopi jest jednak nieznane. Większość z przeprowadzonych eksperymentów była krótkotrwała. Potrzebne jest więcej badań na temat powikłań wynikających z długotrwałego stosowania tych leków. Do wspomnianych powikłań należą także poważne problemy psychologiczne, takie jak depresja, myśli samobójcze i psychozy. Szacuje się, że te zaburzenia mogą dotknąć około 1 proc. populacji. Konieczne są także dalsze badania do oceny ryzyka zachorowania na raka płuc spowodowanego długotrwałym paleniem konopi.

Oprac. na podstawie:
https://www.aan.com/Guidelines/Home/GetGuidelineContent/650
Fot. iStock

 

powrót na górę
Napisz do nas!
Na pytania naszych Czytelników odpowiada dr med. Bohdan T. Woronowicz.
Wystarczy wypełnić poniższy formularz.

Odpowiedzi będą publikowane anonimowo na stronach portalu.
Przesłane w formularzu dane pozostają do wiadomości Redakcji.
Wyrażam zgodę na publikację w serwisie UZALEŻNIENIE.com.pl